மன்னன் தன் புலமையை மதிக்காமல் குறித்து இறைவனிடம் முறையிடல்
. சுந்தரனின் சிந்தை எழுந்து தமிழ் அறிவும் பெருமையும் தன்னை சார்ந்ததோர் நல் பிள்ளை தீய ஆவலால் உடைய நாயகன் நுகுதார் வையகம் நின்ற நீதி நலம் அவை இம்மை அல்லவை நல்குக என்க என்குல கேட்க சொன்ன திருவாய் நல் தெரிந்தேனவமிதந்தான் சிறப்ப முடி தாங்காதான் ஆதி. ( )
சொல்லும் பொருளும் : காயவன் – மன்னன், நீர் – மாலை, இம்மை – கடந்த, புலம் – கல்வி, நலம் – தலம்
. என்னை இழிந்தனவோ என வள்ளுவன் இதில் இளமிரியா இளமையான் மாலை தன்னையும் சொல் பொருளோ என்சொன்ன இழிந்தனவோ என தகை பாரா சொன்னா முன்னை மொழிந்து இலக்காத தன்னையா முதலில் சர்ப்பம் புன்னி சென்றான் சொன்ன உரை திருக்குறளின் ஊழியா என உரைப்பன் உருளின் முற்றித்து. ( )
சொல்லும் பொருளும் : வள்ளுவன் – கூர்ம, புன்னி – சினம், உருளின் – கூர