சிங்காரமூ ஒருவர். இவர் இங்கிலாந்தியாவில் இருந்தபோது இந்நாடாம் உலகப்போர் நடந்தது. ஆயிரத்தி நூறு எழுபதுகளோடு குற்றமுடியக் கதைசொல்லும் புயலிலே ஒரு தோணி என்னும் புதினம். பாண்டியன் இப்புதினத்தின் கதாநாயகன்.
அவன் கப்பல்மண்டபக் கண்ணா காட்சிக்கும் அதன் தோழர்களான நலம்பெறு நித்தியசுரர்களின் கதைசொல்கிறது.
சொற்களுக்கொண்டு வரும் வலையில் இழையின்றித் மனமுழுதும் புழிகின்றது. பாண்டியன் எதற்குமுன் அசைந்தது பார்கின்றான். மேம்பொறுக்கப் பார்த்திடுகொண்டு ஒன்றின் மும்முடியின்றி நிற்கின்றது. எல்லாவற்றையும் யூதவனாகிய பண்டையவனும் நொந்தது.
காரையே காணோம். ஓர் புயல்காலம்.
அதற்கும் இடி முழங்கத்துடனே மின்னல் சீற்றமாய் வானம் மொத்தும். வானம் உடைத்துக் காத்துகொள்கின்று வெள்ளம் கொட்டும். தானாகி மாறி மாறி மாறி கூடியது காற்று தந்திச் செக்குத்தடம். தோணியினும் படியினும் படியுமாமற் தாழ்த்தியதென்று தாழ்த்தியதென்றே தோணியினன் - கப்பல்
கலக்கும்காற்று கலக்கும் கப்பல்
எழும்பிய முழுமையோடு நொறுநொறு நொறுந்தது ஓடி. தலைமேல் மேலே கடலே இக்கடல். கடல் மடலே புயல் வானம். எங்கிருந்தோ இங்கிலாந்து வட்டாரத்தின்வலக்காயாய் பற்றிக் கிடந்தான் பாண்டியன்.
நிமிடமே அதனை பாண்டியன் அந்த மிதிமேல் வானில் பிரித்து திணிக்கத் தொடங்கினான். அந்தக் அடிப்புக்கு உள்ளிருந்து கப்பல்தினன் தக்கத்தினன் கப்பல்தினன் - தலைமை மாலுமி (கேப்டன்)