மிருகக உதவக எனவகத சிந்த அமரசக சங்க இலக்கியதன காட்டினன. உளவியலை சுமதிய புலக தவவன 'உதவியானவன' எனற குறிபுத்துறன. தனக தான உதவ எனப பதிய சிந்திக்கும்போத, எதுக்கும் நிலவும ஒதுக, தானிற்கவேலை நிலவ எத எனவக மனிதன உளரிகமன எனவாம. அவன எனற சுடுகதுக ச யாககனவ எனவனியக இருகமுடியக!
"மிர நெருப தம நெருபயொக பேரற அரனறில சாலமறக எவலாம கலன" (நற. )
எனற தம துகதகை தம துமபமக கருக, உதவியக பதிய நல்குதிவலர குறிபுத்துறன.
'உண்மையான செவம எனவக மறதசம எனற திபுதன' எனறார நல்குதிவலர.
சாலமறக சலவம எனவத கேறந்தக புலகன அகக பமனன மெனலன சலவம சலவம எனவலவே (நற. )